Sonrası ilginç. Arkadaşım beni eve bıraktı ve taksiye atlayıp gitti(ben, onu bizim evin dibindeki taksi durağına bıraktım gerçi ama gereksiz bir ayrıntı bu sanırım). Arabada iki şarkıyı devamlı çalmaya başladım ev yolunda(O şarkılar hemen yazı sonunda). Aklıma da üniversite yılları geldi. Ev yerine şimdiye kadarki tüm evlerim geldi aklıma. Gecenin ikisinde, eski evlerimi(zi) görmek istedim nedense. Ziverbey, Göztepe ve Feneryolu’na gittim. Üniversite döneminde kaldığım her evin gece fotoğraflarını çektim. Flaş patlamaları sırasında evde kalanların meraklarını merak ettim. Umursamadım…

İlk fotoğraf Ziverbey’ de kaldığımız evin. Dinç Apartmanı. İlk evimiz… Duygu’nun ölüm haberini aldığımız, 40.000.000 TL (40 milyon lira) kira ödediğimiz, banyosunda su ısıtma cihazı(şofben ya da benzeri) olmadığı, okula yakınlığı yüzünden sınavları bile kaçırdığımız evimiz.

Sonraki fotoğraf Feneryolu’ndaki evimiz. Emek Apartmanı. Hamamböceğinin eksik olmadığı, içinde bir kedinin yavruladığı, Ozan’ ın Eskişehir’ e gitme kararı aldığı, İhlas marka bir su ısıtma cihazının banyosuna kurulmuş olduğu ve yine okula çok yakın olması sebebi ile yine sınavları kaçırabildiğimiz evimiz. ‘99 depreminde hiçbir şey hissetmediğim o ev(pencerelerin altlarından sarkan şeylerin ne olduklarını bilemiyorum).

Ve devamında da Göztepe’deki ev. Nesrin Sokak, Nesrin Apartmanı. Yeni bir ev arkadaşı ve mezun olup da iş hayatına atılmış olabilmenin verdiği rahatlık ile yaşanabilir hale getirmeye başladığım ev. Büyük ayrılık deneyimi yaşadığım ve sonrasında büyük birleşme yaşadığım o ev.

Tüm bunları gezerken arabada devamlı çalan şarkılar da şunlardı:

1. The Beatles – Girl 

2. The Beatles – Yesterday

Yaş otuz beş!
Yolun yarısı eder,
….

Şiirin adı “35 Yaş Şiiri”. Bu yazının adını da bundan esinlenerek koydum. Büyük ihtimalle web üzerinde onbinlercesi de vardır. Ama olsun, şiirin verdiği  ve 70 yaşına kadar yaşayabiliyor olma ihtimali kulağıma çok hoş geliyor şu anda. Yeter ki birisinin bakımına ihtiyaç duymayayım… Hiç kimseye bir yük olmadan, kimseyi uğraştırmadan bir anda ölüp gidebileyim.

Sakalım ve saçım beyazlamaya başladı. Eski ben, ben değilim çoktandır. Kendime baktıkça, aklıma geliyor çoğu zaman bu değişim. Eskiden saç ile ilgili bir problemim yoktu. Uzundu, sağlıklı görünüyordu, bir hasarı yoktu. Şimdi kafa derimde “stres” kaynaklı(!) yaralar oluşmaya başladı, beyaz renkli kıllar yüzümün sağından solundan fışkırmaya devam ediyor. Sakalım yine pek çıkmazdı ama şimdiki gibi “stres” kaynaklı(!) boşluklarım yoktu suratımda. Nasıl anlatsam bilemediğim bir burukluk içimdeki aslında. Nasıl olur da böyle yansıtır yaşın getirdiklerini bunlar? En güzel cümlelerden birisini kurmuş ya usta; “…neden böyle düşman görünürsünüz, yıllar yılı dost bildiğim aynalar…”

Aynalar ile bir derdim de yok aslında. Onlar görevini yapıyor, gerçekleri yansıtmaya çalışıyor. Belki de üzüldüğüm asıl nokta şu anda olmak istediğim yerde değilim gibi bir his içimdeki. Klasik 35 yaşına gelmiş erkek tribi yani. Üstüne düşünmediğim ve pek kafamı yormadığım bir iş hayatı, kalabalık ve devamlı bir dost ortamı, başkalarına yardımcı da olabileceğim bir sosyal çevre… Bunların çoğunu yerine getirsem de, bunlardan eksik yaptığım şeyler olduğunu düşünüyorum. O yüzden şu aralar hep içimden tekrarlıyorum:

…
Ah o kadrini bilmedigim günler,
Koklamadan attığım gül demeti,
Suyunu sebil ettigim o çeşme,
Eserken yelken açmadığıim rüzgâr
Gel gör ki, sular batıya meyleder,
Ağaçta bülbülün sesi değişti,
Gölgeler yerleşiyor pencereme;
Çağınız başlıyor ey hâtıralar.
…

2. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, 22.02.2011 gün ve 2011/DK-10/91 sayılı düzenleyici işlemi yasal dayanaktan yoksundur. Yasal dayanağı olmayan işlem BTK’ya yasalarda öngörülmeyen bir yetki vermektedir. Aynı zamanda düzenleyici işlem Anayasa ve Uluslararası Sözleşmelerle korunan temel hak ve özgürlükleri doğrudan kısıtlamaktadır. Uluslararası kuruluşlar tarafından açık ve filtresiz İnternet erişimi temel bir insan hakkı olarak görülmeye başlanırken, filtreli İnternet Türkiye’de “standartlaştırılmaya” çalışılmaktadır.

3. BTK Başkanı’nın standart profilin mevcut profil olduğu, isteyenin filtrelemenin dışında kalabileceğine ilişkin açıklamaları doğru değildir. Hali hazırda standart profil diye bir kavram olmadığı gibi filtreleme de söz konusu değildir. Yeni gelen mekanizma ile filtreleme sistemi dışında kalmak mümkün olmayacaktır. Yetkililer gerçekten samimi iseler filtreleme olmayan bir alternatifi İnternet kullanıcılarına sunmak zorundadırlar.

4. Filtreleme sistemi ile izleme yapılmayacağına dair açıklamalar da güven vermekten uzaktır. Şüphesiz filtreleme sistemi ile her bir kullanıcının tek tek izleneceği iddia edilmemektedir. Ancak herkes filtreleme sistemine tabi olduğunda potansiyel olarak tüm kullanıcıların idarenin uygun gördüğü zamanda izlenmesinin yolu açılmış olacaktır. Devletin insanların evlerini izlemeye hakkı olmadığı gibi İnternetini de izlemeye hakkı olmamalıdır.
5. 22 Ağustos 2011 tarihinde yürürlüğe girecek olan BTK filtreleme uygulaması kullanıcılar tarafından öngörülebilir değildir, keyfidir, ve yapısal olarak bir kontrol ve sansür mekanizmasıdır. Filtreleme sistemi çerçevesindeki profillerden hangi sitelere erişim engelleneceği konusundaki kriterler kullanıcılara bildirilmemiştir. Filtreleme listelerinin oluşturulması için tam yetki BTK tarafından yine BTK’ya verilmiştir. Halihazırda uygulamada bulunan 5651 sayılı yasanın yol açtığı aşırı engellemenin ötesinde şimdi BTK tamamen keyfi tercihlerle yüzbinlerce İnternet sitesini ulaşılamaz hale getirecektir. Hukuka aykırı, ölçüsüz ve keyfi idari işlem demokratik hukuk devletinde kabul edilemez.

6. Türkiye’nin üyesi olmaya çalıştığı Avrupa Birliği, üyesi olduğu Avrupa Konseyi ve AGİT’e üye devletler içinde kullanılması zorunlu benzer bir devlet politikası bulunmamaktadır. Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi kamu otoritelerinin genel engelleme ya da filtreleme önlemleriyle, kamu bilgilerine erişimi ve İnternette sınır tanımayan diğer iletişimi kesintiye uğratmamaları gerektiğinin altını önemle çizmiştir, ve devletin ön denetimine dayalı bu ve benzeri uygulamalar kesinlikle kınanmalıdır ifadelerini kullanmıştır.

7. Daha önce erişim engelleme kararlarında olduğu gibi yetkililer hukuken gerekçelendiremedikleri kararlarını ilgisiz ülke örneklerini kullanarak meşrulaştırmaya çalışmaktadırlar. Neden seçildiği anlaşılmayan bu ülke politikalarının aktarımında da kasıtlı saptırmalar yapılmaktadır. Israrla başkalarının hayatlarına müdahale etme isteğinde bulunan idari yetkililerin meşruiyetlerini dünyadaki olumsuz örneklerde araması kabul edilemez. Çocukların Zararlı İçerikten Korunması için Öngörülen Devlet Politikası Yetişkinleri Etkilememelidir.

8. Gerek Avrupa Birliği gerekse Türkiye’nin de üyesi olduğu Avrupa Komisyonu çocuklar gibi zarar görmesi mümkün grupları korumak için yasal önlemler almaktansa öz-denetim yollarına gidilmesini teşvik etmektedir. Bu bağlamda, yine her iki örgüt de çocukların erişimi için uygun olmadığı düşünülen ve hukuka uygun içeriğe yetişkin kullanıcıların ulaşmasını engellemeyecek önlemler alınmasının önemini vurgulamıştır. Bu nedenle, üye ülkeler ev ve okul bilgisayarları ile İnternet kafelerde filtre programlarının kullanılmasını teşvik etmeli ama devlet düzeyinde ülke çapında zorunlu filtreleme girişimlerinden her ihtimalde kaçınmalıdır. Eğer filtre kullanımı aileler tarafından gerekli görülüyorsa, bu kullanım bireyler tarafından kendi kişisel bilgisayarları üzerinde gerçekleştirilmelidir. Açık, Şeffaf ve Katılımcı Politikalar Geliştirilmelidir.
9. TİB’in ısrarlı taleplere rağmen erişime engellenen sitelerle ilgili istatistikleri açıklamaması, idarenin şeffaflıktan uzak ve keyfi tercihleri politikasını belirleme konusunda ana yöntem olarak seçtiğini ortaya koymaktadır. Hükümet, mevcut politikası ve uygulamaları yerine çocukları gerçekten zararlı İnternet içeriğinden korumak için yeni bir politikayı katılımcı bir şekilde geniş kamuoyu desteği (sivil toplum, akademi, ve özel sektör) ile geliştirmelidir. Ancak bu yeni yapılanma, çoğunluğun ahlaki değerlerini diğerlerine dayatacağı bir çalışma olmamalıdır. Bu açıdan, BTK Başkanı’nın filtreyi meşrulaştırmak için kullandığı “Anadolu’nun ücra köşelerinden mütedeyyin insanların şikâyetini görmezden gelemeyiz” ifadesi kabul edilemez. İdarenin tüm Türkiye’ye Anadolu’nun muhafazakar değerlerini dayatma gibi bir görevi ve yetkisi yoktur. İnternet düzenlemesine ilişkin yenipolitika, ifade özgürlüğüne ve yetişkinlerin her türlü İnternet içeriğine erişim ve tüketim haklarına saygı temelinde geliştirilmelidir. Bu ilkeleri içeren yeni politika, şeffaf, açık, katılımcı ve çoğulcu bir yöntemle belirlenmeli ve hayata geçirilmelidir.

The declaration of May 15th, 2011

Fundamental rights and freedoms cannot be obstructed

1. Freedom of expression and right to access information of internet users cannot be obstructed.

“Safe Internet” filtering regulations must be repealed

2. The BTK (it and communications institute) decision dated 02/22/2011 with number 2011/dk-10/91 lacks legal basis. The unjust decision gives BTK a right which is not prescribed by law. The legal decision also limits basic rights and freedoms protected by the constitution and international treaties directly. While open and unfiltered internet access is being regarded as a basic human right by international institutions, in Turkey filtered internet is about to become “the standard”.

3. The comments made by the BTK president claiming the “standard profile” is the current standard and anybody who opts-out will be left out of the filtering system are not correct. Neither there is a notion called “the standard profile” nor an established filter mechanism currently. With the forthcoming mechanism it will not be possible to stay out of the filtering system. If the government officials are really sincere they have to provide an “unfiltered” alternative to internet users in Turkey.

4. The comments claiming that there will be no surveillance done with the new filtering system are hardly assuring. Clearly it’s not claimed that each and every user will be watched and monitored individually. However since every user will be part of the filtering system, it will open the door to allow the government to track any internet user at any time at will. As the state does not have the right to monitor it’s citizens’ homes, they should not have the right to watch their internet either.

5. The BTK filtering system which will take effect on august 22nd, 2011 is unpredictable by the users, arbitrary, and essentially a control and censorship mechanism structurally. The criteria for filtering websites through the different profiles under the BTK system is not disclosed to internet users. The full authority to build and maintain the filtering lists are handed to BTK by BTK itself. Now BTK will render hundreds of thousands of websites unreachable arbitrarily which is far beyond the current disproportional blocking caused by law no. 5651. Illegitimate, disproportional and arbitrary administrative operations are unacceptable in a democratic country.

6. Neither the European Union which Turkey is trying to be a member of, nor the council of Europe which Turkey is currently a member of and none of the OSCE member states embrace any similar mandatory filtering systems. The committee of ministers for the council of Europe strongly emphasized that public authorities must not obstruct access to public information or apply general blocking measures, and explicitly stated that such applications relying on state’s supervision shall be condemned.

7. Similar to previous blocking decisions, state officials are trying to use irrelevant countries as examples to legitimize their unjustified decisions. They are intentionally preserving the description of various state policies in their justifications. It is impossible to accept the state officials’ appeal to negative examples from across the globe to interfere with everybody’s lives in Turkey. The provided state policies to protect children from harmful content must not affect adults.

8. Both the European union, and the council of Europe of which Turkey is a member state advocates self-control mechanisms instead of legal precautions to protect vulnerable groups such as children. In this context, both organizations emphasize the importance of preventive measures to protect children which do not interfere with adult’s access to legitimate content. For that reason member states must encourage the use of filtering software in houses, school computers and internet cafes but must avoid employing mandatory nationwide filtering policies. If filter use is found appropriate by families, that should be usedon their own personal computers. Open, transparent and participatory policies must be implemented

9. Despite the repetitive and pressive requests, tib’s (telecommunications directorate) avoidance from providing the official statistics regarding banned web sites belies the institutio’s choice of using non-transparent and arbitrary decisions as the main method to outline and develop its policy. The government must implement a new policy to protect the children from harmful internet content in a participatory way by getting broad public support (ngos, academy, and private sector). However that reform must not be another initiative to impose the majority’s moral values. In this perspective the statement “we just cannot ignore the complaints from religious people from remote parts of Turkey” stated the by BTK president to justify the new process is unacceptable. The administration does not have the right or the authority to impose conservative values upon whole Turkey. The new policy on internet regulation must be developed with respect to freedom of speech and adult citizen’s right to consume and access any kind of legal internet content. The new policy containing these principles should be materialized with a transparent, open and participatory method.

Müge - The one and the only!

Benim için neredeyse bir yıldır, ama O’ nun için kimbilir kaç zamandır bir araya gelip de bir “birliktelik” yaşayamadım ya, işte ona acıyorum aslında. Zaman zaman -aslen işten dolayı- hafta sonlarında birlikte zaman geçirebilme fırsatı yakaladığımızda, birlikte birşeyler yapmaya çalıştık geçtiğimiz yıl. Arkadaş dediklerimiz ile birlikte olduk, Çekoslovakya ve Avusturya’ya gittik, Moda’ya indik…

Ne kadar başarılı olabildiğimizi bilemiyorum. Çünkü, çalışmadığım hafta sonları benim için tatil oldu hep. İşten, dinlenebilmek için çalabildiğim zamanlarım oldu. Çalmak fiilini özellikle kullanıyorum. Hırsızlık gibi geldi o zamanlar. Sanki aslında çalışmam gerekiyordu da, ben o zamanları sevdiğim varlık ile geçirebilmek için hırsızlık yaptım sanki.

O da farkındaydı hep -ki dayanak noktası hep bu oldu benim için-; ihtiyaçları karşılayabilmek için para lazım, para için ise çalışmak lazım…

Zaman ayıramadım bu yıl “da”, “biz” olana… Oysa söz vermemiş miydim zamanında?

Sen + Ben = Biz dememiş miydim?

“Hoşgeldin, hadi başlayalım…” diye söylememiş miydim?

“Yol” dediğimizi yürüyememiş miydim?

Neydim geçtiğimiz yıl? Sadece yiyecek olacak olan parayı kazanmak için sabah işe gidip gecenin bir yarısı gelen miydim? Neden bu kadar verdim kendimi “iş” olana? Kendimi affedebilir miyim? Senin o güzel yüzünde bir kere daha içten gelen “o” sevinci görebilir miyim?

Baktım da, ne demişim altı yıl öncesinde;

“Yıllarca ‘O’ arayışı içinde yollarda perişan olup da ‘yeter artık’ demek ve sonrasında çıkılan beş aylık tatilde bir anda O` nun aslında çok yakınında olduğunu görmek…

Görmek…

Geri dönmek…

‘Merhaba’ demek…

‘Ben, sana geldim’ demek…

Fotoğrafları ile kaplamak tüm duvarı…

‘Sen benim her şeyimsin’ gibi kendini yok saydığını ispatlar laflar yerine ‘Kafamdaki `biz` eşitliğinde senin de yardımına ihtiyacim var’ demek…

İstemek…
Baştan sevmek…
Temiz hissetmek…
`Biz` diyebilmek…
Daha fazla `pis`lenmek yerine, artik olmasi gerektigi gibi `biz`lenmek…”

Önceki yıllarda PC oyunlarını kutulu olarak almayı bırakıp Steam üzerinden almaya başlamıştım. Oyun satın almanın en kolay yolu olarak da hala bu platformu görüyorum, sistem yeniden kurulacak olsa 40 saat bir kurulum ile uğraşmıyor, sadece copy+paste yapıyorum(Neden crack’li halini 5 TL’ ye almak varken gidip de bir dünya para veriyorsun diyenlere gelsin: “1. Oyun yazılımcılarını seviyorum. 2. Benim yazdığım ‘open source olmayan’ bir yazılımın çalınması fikri hoşuma gitmiyor. 3. Hırsız değilim 4. Param çok!”). Steam geçtiğimiz yıl içinde çıkan bir çok oyunu hem Türkiye piyasası şartlarına göre oldukça ucuza sağladı, hem de yıllardır almak istediğim oyunları kampanyaları ile çok ucuza sundu. Gelgelelim, bu kampanyalar yüzünden ($6,5′ a Civilization IV aldım, $15′ e de  BioShock 2 aldım), elimdeki oynanacak oyunlar birikti de birikti.

Bu yıl mutlaka oynayıp da bitirmek istediğim oyunların listesini çıkartmaya çalıştım, şunlar çıktı:

1. Never Winter Nights 2 (Bu oyunun ilki zaten benim için efsane idi. Hatta üstüne bir yazı bile yazmıştım.)

2. Dragon Age: Origins (Never Winter Nights sonrasında oynanmaz mı hiç?)

3. The Elder Scrolls – IV / Oblivion (Bunu daha önce bitirmiştim ama bu yılın sonunda Skyrim geliyor. Öncesinde bir kere daha oynamakta fayda var)

4. Borderlands (Uzun bir süre oynadım ama Call Of Duty: Black Ops çıktığından bu yana çalıştırmadım bile)

5. BioShock 2 (Bir kere login oldum, sonra uğramadım yanına)

Umarım bu yıl bunlara zaman ayırabilirim. Çoğu kişiye 35 yaşına gelmiş bir adamın “oyun” için zaman ayırmak istemesi komedi gibi gelse de, bu oyunlar sayesinde gerçeklikten uzaklaşma ihtiyacını ve başkalaşma gereksinimini giderebildiğimi düşünüyorum. örneklerini verdiğim oyunların temel olarak ortak paydası hep “başkalaşma” ve “Role Play” üzerine. “Bu gerçeklikten uzaklaşmalara neden ihtiyaç var ki?” soruları için oturup da yeni yazı yazabilirim sanırım(Psikolojik gereksinimlerin insan mutluluğuna yaptığı katkıdan tutun da benliğin farkındalık yaşamasının neden bir ihtiyaç olduğuna kadar bir çok “zırva” var aklımda).

Neyse… Bu kadar yeter!

Neden ilgi gösteremiyorum bu siteye? Bilemiyorum. Aslında daha geçenlerde farkına varabildim bu gerçeğin. Hani vardır ya, “N’oluyoruz ya, neredeyim ve ne yapıyorum ben” uyanışı. İşte onun gibi bir şey. Daha önceki zamanlarımda benim için gerçeklerden sayılmayacak olan “iş”e o kadar gömülmüşüm ki, burayı tamamen boşvermişim meğersem. İş dünyası ya da para kazanmak için yaptığın iş, hayatının (yani gerçeğin) önüne geçtiğinde pek farkına varamıyorsun. Bazı zamanlar oluyor, bir anda “dank” ediyor işte. Öyle bir dönemdeymişim meğersem.

Gerçek olan yaşamım ile, sadece bana para kazandıran işim arasında derin uçurumlar bırakmışım. İş hayatım bir anda “benim gerçeğim” olmuş. Ne kadar da kötü! Ne kadar da yanlış aslında… Zaman zaman arkadaş ortamlarında dile getirdiğim gibi, “İş yeri sadece geçici yerlerdir. 70 yaşına gelip de, ölmek üzere olduğunda, yatalak kaldığın hastane odasının ziyaretçileri eski müşterilerin, patronların ya da çalışma arkadaşların değil; birlikte ömür geçirdiğin eşin, arkadaşın, dostundur”. İş yerlerinde arkadaş ya da dost edinebildiysen ne mutlu. Yoksa kimsenin ruhu bile duymadan göçüp gidersin sonunda. Hep sonunda “happy ending” olacak değil ya! Filmlerdedir sadece. Tüm çalışma arkadaşların hep senin yanındadır zor zamanlarında, hep beraber yaparsın herşeyi… Ölümü bile beraber göğüslersin. Ne kadar da salakça! İşyerinde ya da iş yüzünden elde ettiğin arkadaşlıklar tam olarak  geçicidir. Hepsi bu!

Kronolojik olarak bir bakayım neler yapmışım 2010 senesinde “iş” ile ilgili…

1. Netron’dan ve aslında gelecek için güzel bir işyeri olarak gördüğüm Citibank’tan çıkmışım (tüm iş hayatım boyunca ilk kez yaşadığım maaş ödeme problemleri güzel deneyimdi, battı sonrasında zaten Netron.)
2. Bir firmada(isim yok) analiz bölümünde lider olarak kasılmışım. CMMI geçişi ile ilgili olarak sağlam çalışmışım. (Şirketin bir çok şeyi iyi idi de, ortam bitirdi beni)
3. Nexum’ da proje yöneticisi olarak çalışmaya başlamışım.

Bu noktadan sonra herşey kopmuş… Tamamen işe odaklı yaşamışım. Geçmiş bir yılıma bakıyorum da, kendim ile ilgili yapmaktan zevk aldığım hiçbir şeye zaman ayıramamışım(Bu site de zaten buna güzel bir örnek). Arada benim için çok güzel deneyim olan yurtdışı ziyaretleri gerçekten çok iyi idi ama, bunun dışında, “ben” ya da “biz” olarak hiçbir şey yapmamışım ki. Koskoca kayıp bir yıl. Sadece iş olmuş… Şu anda yaptığım işi çok seviyorum. Çok zevk veriyor bana “iş” olarak. Başka bir iş yaparken bu kadar mutluluk duyabileceğimi düşünemiyorum. Ama o zevk aralarında “ben” yok olmaya başlamış, bunun farkına varamamışım. Yanlış anlaşılmasın. Bu işin gıcıklığından ya da zorluğundan değil. Şartlar öyle gerektiriyordu sanırım sadece. Ya da sadece bencildim işte. Kendi mutluluğum için bir zamanlar “biz” olmak adına attığım adımları geri aldım ya da tükürdüğüm lafları yuttum. Bilemiyorum. Düzelmeli ama bunlar bu yıl.

Kişisel olarak neler planlıyorum bu yıl için? İşte o liste(!): (ah, bu liste kafamda çok net nedense. Pişmanlıklardan sanırım. Oysa pişmanlık olmamalıydı yaşamımda. Pişman olduğum için pişmanım! Hatta bu cümleyi kurduğum için de pişman oldum.):

1. “İş” için değil, “eş” için yaşamalı.
2. “Eş” ile zaman geçirilebilmeli.(Dikkat: “daha çok zaman” değil, en azından “zaman”)
3. “Dost”lar ile de zaman geçirilmeli(“daha çok zaman” burada da yok. Sadece “zaman”)
4. Tank maketi bitirilmeli(ki yılbaşı hediyesi olarak en yakın dostlarımdan yeni bir tane daha geldi)
5. Yeni gelen tank maketi de bitirilmeli.
6. Doğu ya da kuzey Avrupa’ ya turistik ziyarette bulunulmalı.
7. “İş” için değil, “eş” için yaşamalı.
8. mirmirik.com ile ilgilenilmeli.
9. Dogmatik düşünce yerine bilimsel düşünceyi destekleyen diğer site ile daha çok ilgilenilmeli.(Site adı veremiyorum maalesef, ileri derecede demokratik olan yurttaşlarımız(!) ve arkadaşlarımız(!) yüzünden)
10. Kitapları düzgün bir şekilde kataloglamalı. Liste sayısal ortama geçirilmeli.
11. DVD ya da DivX Filmleri de…
12. “İş” için değil, “eş” için yaşamalı.
13. Neredeyse en son 1.5 yıl önce yazdığım MuffinMaker düzgün bir şekilde tekrar yazılmalı.
14. Ubuntu üzerindeki aynı proje de bitirilmeli artık.
15. Biraz “code” yazmayı öğrenmeli(takımdaki arkadaşlar neler yapıyor, nasıl kod yazıyorsa, hala ağzım açık kalıyor)
16. 3D Led TV alınmalı.(Bunu araya kaynattım)
17. MP3 kütüphanesi bir yola geldi. Tekrar üzerinden geçilmeli.

Dur bakalım, yeni yıl(ki neredeyse ikinci ayı bitmek üzere) neler getirecek… Dediklerimin ne kadarını yapabileceğim göreceğim…

Resim 1 – Fırçalar

Resim 2 – Boyama

Resim 3 – Boyama

Resim 4 – Boya kuruduktan sonra

Resim 5 – Tekerlekler lastik kısım

Resim 6 – Tekerlekler kurutma

Resim 7 – Kasa boyama

Resim 8 – Kasa boyama II

Resim 9 – Kasa boyama Sonuç

Görüşmenin ayrıntıları hemen şurada: http://evrimcaliskanlari.org/blog/2010/01/evrim-caliskanlarinin-richard-dawkins-ile-gorusmesi/

Resim 1 – Modern Warfare 2 Steam üzerinden kurulum

Resim 1 – Kasa / tekerlek bağlantısı

Resim 2 – Tekerlekler

Resim 3 – Model el kitabındaki görünüm

Resim 4 – Kasa üzerindeki yerleşim

Daha sonra ilk zimmerit kaplama deneyimimi yaşadım. Zimmerit, Alman tanklarını, çelik zırha yapışan manyetik mayınlardan/bombalardan korumak için zırhın üstüne kapladıkları bir madde. Bu madde sayesinde zırha bu tür manyetik bombalar yapışamıyor ve ekstra bir koruma sağlanıyormuş. Ancak bir yangın anında ateşin hızlı yayılmasına yol açtığı iddiası ile Eylül 1944 yılından sonra kullanımına son verilmiş. Zimmerit hakkında daha fazla bilgi için PanzerWorld.net sitesindeki ilgili konuyu inceleyebilirsiniz. Internet üzerindeki kaynakları ve örnekleri inceledim ve el kitabındaki referansa uygun olarak tankın ön yüzünün alt kısmındaki yere Humbrol marka “Model Filler” sıktım. Bu madde genelde modellerde yanlışlıkla delinen/kesilen yerlerin tamiratı ya da model üzerinde bilinçli olarak yapılmak istenilen değişiklikler  için kullanılıyor. Oldukça hızlı bir şekilde plastik üzerine yapışıyor ve donuyor. Donduktan sonra kazıması da oldukça zahmetli. İstenilmeyen bir sonuçta, maket bıçakları ile kesmeler yapıp zımpara ile düzleştirmek gerekiyor. Donmayı geciktirmek için su ile hafif nemlendirmek işe yarayabiliyor. Bunu geç farkettim ama en azından bende işe yaradı. Model dolgusunu diş macunu gibi yüzeye sıktıktan sonra(Resim 5) bir maket bıçağı ucunu spatula gibi kullanarak yüzeye ince bir tabaka halinde yaydım. Yine maket bıçağı ile zimmerit desenini oluşturmaya çalıştım. Sonuç pek hoşuma gitmese de(oldukça bozuk bir görüntü oluştu) bu şekilde bırakmaya karar verdim. En azından bu bozuk görüntüyü ileride bir şekilde değerlendirebilirim. Zimmerit uygulama resimleri de şu şekilde:

Resim 5 – Humbrol Model Filler

Reim 6 – Zimmerit şekillendirme

Ön yüzden sonra, tekerlekleri ve tankın kasasını boyadım. Boyama  işi ile ilgili yaptıklarımı bir sonraki yazıda anlatmaya çalışacağım çünkü daha önce de bahsettiğim gibi bu işi oldukça amatör şekilde yaptığımdan dolayı “AirBrush” kullanmıyor ve sadece suluboya fırçası ile boya yapıyorum. bu konuda anlatacaklarım uzun olabilir. Kasadaki boya kuruduktan sonra tankın sağ ve sol cephelerindeki zimmerit kaplama işine başladım. Bu sefer daha kolay şekil verme amacıyla maket bıçağının metal sapını ıslattım ve model dolgusunu yüzeye daha temiz yaymak için bunu bir oklava gibi kullandım. Bu şekilde amaçladığım gibi çok daha düzgün bir yüzey elde edebildim. Yapım örnekleri de şu şekilde:

Resim 7 – Zimmerit

Resim 8 – Zimmerit yüzeye yayma

Resim 9 – Zimmerit şekillendirme

Resim 10 – Zimmerit sonuç

Bir sonraki yazıda, kasanın ve tekerleklerin boyanmasından bahsedeceğim.